II PREMIOS MARTÍN CÓDAX DA MÚSICA

Despois dunha primeira edición caracterizada polo éxito na participación, con máis de cincocentos proxectos musicais inscritos, os II PREMIOS MARTÍN CÓDAX DA MÚSICA consolidáronse como certame e comezaron unha andaina ‘normalizada’ cun total 360 proxectos inscritos e todas as categorías cubertas. A expectación creada na primeira edición non fora froito dun día e quedaba claro que esta iniciativa podía aspirar á continuidade no seu traballo de posta en valor do feito musical en Galicia. Como novidades, unha pequena reorganización e aumento das categorías musicais para que todos os proxectos atopasen o seu lugar; e mencións para as salas, festivais e espazos de comunicación musicais, cómplices imprescindibles das músicas e músicos galegos, que viron tamén recompensado o seu imprescindible traballo a través dos Premios Organistrum.

PREMIADAS/-OS DOS II PREMIOS MARTÍN CÓDAX DA MÚSICA

ACADACANTO

( CANCIÓN DE AUTOR )

ACADACANTO

CANCIÓN DE AUTOR

aCadaCanto é o proxecto que deu en xuntar a catro importantes nomes da música galega: Guadi Galego, Xabier Díaz, Guillerme Fernández e Xosé Lois Romero, despois de ter coincidido entre eles en varios proxectos. Participaron en Nordestinas, Espido, Berrogüetto, Nova Galega de Danza… Guillerme e Xabier foron membros de Berrogüetto, grupo no que anteriormente cantaba Guadi; Xabier contou con Xosé Lois e con Guillerme no seu “Músicas de salitre”; Guadi e Guillerme son “Espido”; Xabier e Guillerme publicaron xuntos “Arrolos de Salitre”; Xosé Lois e Xabier coincidiron en Nova Galega de Danza... É en aCadaCanto onde conflúen todas as experiencias anteriores nun proxecto común.

Entre concerto e concerto xurde a idea de render tributo a Rosalía de Castro no ano que se celebra o 150 aniversario da edición de “Cantares Gallegos”. A humilde empresa de aCadaCanto, como músicos de hoxe, é perpetuar a palabra de Rosalía precisamente onde reside a lírica popular, na memoria colectiva, esa que sabe e ás veces non sabe de quen sabe.

ESCOITA



LINKS

CUARTETO CARAMUXO

( FOLQUE )

CUARTETO CARAMUXO

FOLQUE


Representantes do novo folque que se fai na Galiza e cunha longa carreira chea de recoñecementos, o Cuarteto Caramuxo está formado polos clarinetistas Felipe Agell, Oscar Prieto, Xoán Carlos Vázquez e Fernando Abreu, a percusionista Patricia Cela e Marcos Padrón no acordeón.
 

Teñen publicados dous traballos discográficos: "Tiruriru" (Falcatruada) editado pola Fundación Pedro Barrié de la Maza logo de ploclamarse gañadores do seu concurso "Cancioneiros", e "Arrieiros Somos" (Nakra, 2015) producido polo propio grupo e no que continuan na súa liña de reinterpretación das melodías recollidas na parte menos coñecida do Cancioneiro de Casto Sampedro.

Ademais da súa vertente musical, o cuarteto destaca tamén polas súas propostas escénicas tanto para adultos ("Vento Mareiro", espectáculo polo que foron recoñecidos cun Premio María Casares de Teatro e "Vigo é Música") ou espectáculos infantís ("O Calcetín Amarelo" e "A Ratiña Laranxa").

Premiados na II Edición dos Premios Martín Codax da Música na categoría Folque, teñen actuado en algúns dos mais prestixiosos festivais de world music en España (Ortihgueira, Pirineos Sur) e mais aló dos Pirineos (Lorient, Toulouse). Recentemente foron seleccionados para o concerto de abertura da feira WOMEX celebrado en Santiago de Compostela.

ESCOITA



LINKS

CATS AND MONKEYS

( BLUES / FUNK / SOUL )

CATS AND MONKEYS

BLUES / FUNK / SOUL

Cats and Monkeys naceu en Lugo en 2009 de membros de bandas de estilos diversos coma Mowgli, Ocean's Garden, Moondogs Blues Party ou Skarallaos, que xa tiñan unha certa traxectoria musical ás súas costas.
 
Atoparon o nexo de unión das s
úas inquedanzas musicais no funk, o soul e O rock. Tras engadir varios membros á formación acadaron unha grande banda de baile 10 músicos, dos cales hoxe permanecen 8. O seu repertorio baseábase en clásicos da música negra americana dos 60 e 70 alimentados polas sonoridades do rock e o jazz, estilos que xa viñan cultivando dende antes de formar o grupo. 

Levan tocado por toda a xeograf
ía galega e Madrid tanto en xiras autoproducidas coma en circuitos coma a Rede Galega de Música ao Vivo. Gravaron vídeos docmentais para o programa "En Rede", emitido en TVG, e para a produtora pontevedresa Reflex, no formato de vivo en estudio "Live on Litium". Tamén estiveron presentes en varios festivais coma o SanFroidance (Lugo), en 2010 e 2011, o Zero Rock (Caldas) ou el Festival de Jazz Vila de Foz, na Mariña luguesa.

Actualmente o seu estilo do seu novo repertorio, a meirande parte do cal
é de colleita propia con algún que outro arranxo bastante persoal de temas doutros compositores.

Cats and Monkeys son: 

  • Antonio Otero: voz, saxos
  • Javi ''Chú'' Fernández: saxos
  • Adrián Lage: trompeta
  • Iván Reija: guitarra
  • Óscar Liz: baixo
  • Nuno André: percusión
  • Adrián Arias: teclados
  • Borja García: batería

ESCOITA



LINKS

ORQUESTA LOS SATéLITES

( ORQUESTRAS / GRUPOS / MÚSICA DE VERBENA )

ORQUESTA LOS SATéLITES

ORQUESTRAS / GRUPOS / MÚSICA DE VERBENA

La orquesta Los Satélites se fundó en el año 1938 en La Coruña por uno de los mejores saxofonistas de Galicia Manuel Otero Mariñas y Jaime Camino, cantante actor y productor de cine. Los músicos que se fueron incorporando a la orquesta provenían en su mayor parte de las bandas militares en las que tocaban durante la guerra, al finalizar esta, comenzaban sus andanzas musicales en revistas de teatro, pero aquella vida de provincia en provincia era muy dura para ellos y la familia, por eso, para la formación de la orquesta se escogieron a los mejores músicos porque, aparte de dedicarse a las fiestas y verbenas, también la encaminaban al acompañamiento de artistas en sus giras por el norte de España.

La orquesta se formó con el ánimo de conseguir una agrupación en la que la calidad musical fuera su principal característica, característica que hoy en día sigue siendo el principal sello de identidad de la orquesta Los Satélites.

 

La orquesta ha realizado tanto actuaciones dentro del territorio nacional como fuera de él, siendo la primera orquesta española que viaja a América. Con la voz del gran cantante gallego Pucho Boedo, partió del puerto de Vigo rumbo a Venezuela el 18-07-1955 donde actuaron durante cuatro meses en las principales fiestas y locales y también en los canales de televisión 5 y 8 de Venezuela, que actualmente es el canal nacional VTV.; actúa también en otros países como Alemania, Inglaterra, Portugal, Suiza y Argentina; dentro del territorio nacional ha participado en las mejores fiestas de todas las regiones así como en las Islas Canarias en varias ocasiones en sus Carnavales.

La orquesta Los Satélites colabora también con festivales y programas de televisión: en el año 1965 acompañó a Massiel en el “Festival del Eo” en Vegadeo (Asturias) y entre los años 1967 y 1970 era la orquesta titular del “Festival del Miño” en Orense, donde acompañó a artistas de la talla de Víctor Manuel, Bety Missiego, etc.

En programas de televisión ha colaborado con: T.V.E siendo la orquesta titular del programa “Aplauso” en 1980 y varias actuaciones en otros programas, con TELE 5 como orquesta titular del programa de Concha Velasco “Querida Concha” en el año 1993, con la T.V. de Galicia en cantidad de programas todos los años y también con las televisiones de Venezuela y Argentina.

También ha colaborado con otros artistas en sus grabaciones como Los Diplomáticos de Monte Alto en su album “Capetón” en 1999, con el cantante Sito Mariño, etc.

En actuaciones especiales, como la entrega de premios de teatro “María Casares 2006" en el teatro Rosalía de Castro de A Coruña o el especial dedicado al cantante Pucho Boedo “Sempre Pucho” de la Televisión de Galicia en el Palacio de la Opera de A Coruña en febrero de 2006, acompañando a artistas como Uxia, Paco Lodeiro, Nancho Novo, Yolanda Vázquez, Xoel, Sito Sedes, Miguelón y Luz Alonso, del que se editó el disco “Sempre Pucho”.

Con la banda sonora de las teleseries de la televisión de Galicia “Libro de familia”, en el que la orquesta incluye dos temas inéditos que son la sintonía y el tema central de la serie, y “Los Atlánticos”, en el que incluye varios temas inéditos del disco “70 aniversario”.

La orquesta ha grabado 13 discos, dos dvds y un documental, recibiendo un disco de oro en el setenta y siete por uno de ellos con Sito Sedes de cantante.

Los últimos trabajos que se han editado:

Un documental en DVD con la historia de la Orquesta titulado “Los Satélites, unha orquesta de lenda”, que ha sido emitido en la mayoría de las casas de la cultura de Galicia.

El CD “Sempre Pucho” dedicado a Pucho Boedo y el CD “70 ANIVERSARIO”, con el que resultó ganadora del concurso de Radio Voz “La canción del verano 2009” con el tema “Playa de La Lanzada”.

El DVD de la “Gala 70 aniversario” grabado en el teatro Colón de A Coruña el 6 de noviembre de 2009 fue emitido por la TV de Galicia alcanzando la máxima audiencia de todas las televisiones, según la información facilitada por la propia TV de Galicia.

En julio de 2015 salió el nuevo CD con doce temas propios titulado “Ponte a bailar”.

 

Los reconocimientos al trabajo bien hecho, a la calidad y profesionalidad de la orquesta también han llegado en forma de premios, nominaciones y artículos, por ejemplo:

Marzo de 1977 disco de oro de la casa EMI.

Octubre de 1981 nombrada mejor orquesta de Europa por el Club Deportivo Español de Buenos Aires.

Mayo de 1984 nombrada orquesta más solicitada de España por la revista SHOW PRESS.

Marzo de 1990 mención especial a la orquesta del Diario de Las Palmas por la actuación en los carnavales de Canarias..

Junio de 1990 nombrada mejor orquesta de salsa de España por RADIO 3 de R.N.E.

Junio de 1998 1º premio de orquestas en el programa “Luar” de la T.V. de Galicia.

Junio de 1999 1ºpremio de orquestas en el programa “Luar” de la T.V. de Galicia.

Agosto de 2002 nombrada orquesta con la mejor sección de vientos por el diario La Opinión.

Agosto de 2002 nombrada orquesta con el mejor sonido por el diario La Opinión.

Diciembre de 2002 incluida dentro de los 40 mejores artistas de Galicia por el diario La Voz de Galicia en la colección “Son de Galicia”.

Abril de 2003 biografía y canciones de la orquesta incluidas en los libros de música de 4º de E.S.O. de la editorial Galinova que los jóvenes estudian en los institutos.

Abril de 2004 agradecimiento de la Asociación española contra el cáncer por la colaboración prestada.

Marzo 2006 agradecimiento de Unicef España por la colaboración prestada.

Septiembre de 2009 ganadores del concurso de Radio Voz “La canción del verano 2009” con el tema “Playa de La Lanzada” del CD “70 Aniversario”.

Octubre 2009 ganadores del concurso “Mejor WEB oficial de orquestas de Galicia”

Octubre 2009 elegida mejor orquesta de Galicia por los oyentes del programa “Palco de estrelas” de Radio Valga.

Noviembre 2011 elegida mejor orquesta de Galicia por los oyentes del programa “Palco de estrelas” de Radio Valga.

Noviembre 2011 José Manuel “Noli”, elegido mejor cantante masculino de Galicia por los oyentes del programa “Palco de estrelas” de Radio Valga.

Noviembre 2011 orquesta elegida con la mejor cantante femenina de Galicia por los oyentes del programa “Palco de estrelas” de Radio Valga.

Noviembre 2012 José Manuel “Noli”, elegido mejor cantante masculino de Galicia por los oyentes del programa “Palco de estrelas” de Radio Valga.

Septiembre de 2013 ganadores del concurso de la Televisión de Galicia “A Favorita” en el apartado de orquesta de baile.

Noviembre 2013 elegida orquesta con la mejor cantante femenina de Galicia por los oyentes del programa “Palco de estrelas” de Radio Valga.

Noviembre 2013 elegida mejor orquesta de Galicia por los oyentes del programa “Palco de estrelas” de Radio Valga.

Diciembre 2014 ganadores de los premios “Martín Codax da música” en el apartado de música de verbena.

Febrero 2016 el Ayuntamiento de Oleiros comunica que dedicará una calle a la orquesta.

Febrero 2017 elegida mejor orquesta de Galicia por los oyentes del programa "Palco de estrelas" de Radio Valga.

 

Actualmente, la orquesta Los Satélites, está formada por 14 componentes:

Eric Hidalgo - voz

José Manuel “Noli” - voz

Arantxa Alvarez - voz

William Prieto - percusión

Haret Espinosa - piano, teclados y arreglos

Jorge Pumar - batería

Pablo Cedeño - bajo

Rubén Vázquez - saxo alto y saxo midi

J. Carlos Suárez - saxo tenor y guitarra

Oscar Parra - saxo barítono, tenor y teclado

Carlos Bardanca - trompeta

Yailén Elías - trompeta

Ricardo Cao - trompeta y fliscorno

Fco. Javier Saavedra - trombón y dirección

ESCOITA



LINKS

ZAMARAMANDI

( REGGAE / SKA / MESTIZAXE )

ZAMARAMANDI

REGGAE / SKA / MESTIZAXE

Zamaramandi xorde como un proxecto musical na cidade de Vigo en 2008. Na súa traxectoria comparten cartel con bandas como Fully Fullwood's Band, integrada por auténticas lendas vivas do Reggae, e ofrecen espectáculos en salas e festivais dentro e fóra de Galicia. O son desta primeira etapa queda rexistrado en 2010 coa gravación do single "Are We Free", co produtor Roberto Sánchez. 

Tras un período no que traballan como banda de acompañamento de representantes galegos do Reggae e de artistas como Benjammin', a finais de 2011 deciden dar un paso máis na exploración do Reggae. Iníciase a creación dun novo repertorio, cargado de harmonías e melodías moito máis ricas e próximas ao Jazz, que achegan unha perspectiva actual ao Reggae sen deixar atrás a raíz do estilo. O traballo "Demo" autoproducido pola banda é representativo das inquietudes de Zamaramandi. Nesta etapa traballaron tamén como banda de acompañamento de artistas consagrados como Roberto Sánchez e Alpheus.

Na actualidade, a banda lanzou o seu primeiro disco de longa duración, "Mesopelagic". Este álbum, gravado na súa maioría en directo en A-Lone Ark Muzik Studio (Santander) por Roberto Sánchez e en Muu! Estudos (Vigo) por Nando Moure, transpira un ritmo acuoso, denso e constante, repleto de harmonías e letras de carácter social, representando a esencia e personalidade de Zamaramandi.


TRABALLOS DESTACADOS

  • Gañadores do V Concurso Galego de Reggae, Maio 2009.
  • Publicación do singel "Are We Free", producido por Roberto Sánchez, Maio 2010.
  • Backing Band con Benjammin, Decembro 2010.
  • Demo EP autoproducido en Muu! Estudos, Decembro 2011.
  • Finalistas do European Reggae Contest en Barcelona, Maio 2012.
  • Backing Band con Roberto Sánchez e Alpheus, Setembro 2013.
  • Edición do primeiro disco "Mesopelagic", producido por Roberto Sánchez, Maio 2014 (http://zamaramandi.bandcamp.com)

ESCOITA



LINKS

NAO

( METAL )

NAO

METAL

Ata que o lume se apague.

ESCOITA



LINKS

SUB ROSA

( ELECTRÓNICA )

SUB ROSA

ELECTRÓNICA

Seis meses despois da presentación do seu primeiro EP Akureyri, que lles valeu a nominación ós  premios galegos da música, Sub Rosa voltan cun disco que pretende sacudir as fronteiras entre a electrónica e o indie rock. Cunha nova plantilla de músicos entre as súas filas presentannos nove temas directos, compostos en apenas catro meses e mesturados no estudio A Ponte por Tomás Ageitos. As antigas paisaxes instrumentais dan paso a unha música que se planta diante do oínte, sen excusas, con toda a gravedade do presente, máis apelando constantemente a única fonte de liberdade: a imaxinación, a metáfora como forma de insumisión, a voz que escapa á mensaxe directa denunciando a mentira de calquera mensaxe nun mundo privado da palabra. Estamos ante un disco de evolución, que conserva as raíces do electrónico (Fuck Buttons, TSOWC, Dan Deacon) máis ábrese ó discurso directo do noise rock e o shoegaze (TAB, Disco las Plameras!, The Jesus and Mary Chain, Pixies). Un discurso cohesionado que atopa a través do ruído un vehículo de expresión, máis tamén un disco de temas, de melodías difíciles de olvidar, buscando unha simbiose entre o consumo rápido e a reflexión consciente.
Muros de son de guitarra, capas e capas de sintetizadores, voces falando máis aló da música; caixas de ritmos e toms salvaxes, distorsión, distorsión; un clímax que nunca chega e xa está aquí. Un disco feito dos retais de poemas de Ismael Ramos, Carla Carbatti ou Séchu Sende, e os debuxos de outros tantos artistas sen nome nos xornais. Feito coa colaboración de amigos músicos do selo Discos da Máquina, que puxeron os seus esforzos para que este disco fose unha realidade. Un disco duro, difícil de compoñer; un disco que son tres discos que nunca verán a luz. Un disco que pretende ser un disco, no vello sentido da palabra.

Vagalú está editado por Discos da Máquina, do que é a súa séptima referencia.

ESCOITA



LINKS

PABLO DÍAZ E A BANDA TIC TAC TOC

( MÚSICA INFANTIL )

PABLO DÍAZ E A BANDA TIC TAC TOC

MÚSICA INFANTIL

TOC TOC

Pablo Díaz é un prestixioso músico coruñés, que debutou co seu primeiro traballo discográfico TIC TAC apadriñado por Santiago Auserón, en decembro de 2009, coa editorial Kalandraka, acadando un éxito espectacular en Galicia, xa que a primeira edición do traballo esgotouse en 3 meses, e está xa tamén esgotada a 4ª edición do traballo.

Con este traballo resultou un dos 3 finalistas nos premios galegos da música Martín Códax. Foi o gañador do premio “Anisia Miranda á creatividade infantil” en 2011.

En novembro de 2013, ve a luz o segundo traballo, TOC TOC, da editorial Galaxia, que xa tivo que ser reeditado en febreiro de 2014 e do que van vendidos máis de 4000 libro-discos.

Na presentación deste novo traballo, no Fórum Metropolitano en febreiro de 2014, a banda realizou dous pases, no que se esgotaron as entradas, quedando moita xente desexosa sen entrada, con ganas de participar no concerto.

FICHA TÉCNICA DA ACTUACIÓN:

Os concertos de Pablo Díaz xunto coa súa banda, TIC TAC TOC, teñen una duración de 60 minutos aproximadamente e van dirixidos a un público infantil en particular, e familiar en xeral.

Estes concertos serven de presentación do novo traballo discográfico que Pablo xunto coa súa banda vén de editar en novembro de 2013. Ademais de presentar todos os temas novos, fará tamén un pequeno repaso dos temas máis emblemáticos do seu anterior traballo “Tic Tac”.

A banda está composta por 6 músicos de grande prestixio, e fan un percorrido por diferentes estilos musicais: Folk, pop, rock,...

ESCOITA



LINKS

MóNICA DE NUT E VIRXILIO DA SILVA

( MÚSICAS DO MUNDO )

MóNICA DE NUT E VIRXILIO DA SILVA

MÚSICAS DO MUNDO

Despóis do éxito do seu primero disco Mónica de nut Trío, mellor disco do 2012 según a revista Distrito Jazz, chega a nova proposta Dos fíos invisibles chegan as cores e no mesmo selo discográfico Freecode Jazzrecords.

Mónica de nut canta acompañada polo guitarrista Virxilio da Silva e para a gravación do disco contaron coa colaboración de Marcelo Dobode na percusión tradicional e Javi JDjazz na trompeta e fliscorno nalgunhas das composicións. 

A cantante segué a insistir na combinación da música clásica, o jazz, o rock e a tradición galega; mestura de estilos, música do mundo... dispersión sonora que acouga nas tripas. A esperanza está no inesperado, nos fios invisibles que traen as cores que van chegando.

ESCOITA



LINKS

DAVIDE SALVADO

( MÚSICA TRADICIONAL GALEGA )

DAVIDE SALVADO

MÚSICA TRADICIONAL GALEGA

“La transgresión rural. El cantante mezcla tradición, jazz y desparpajo arcoíris en una de las propuestas más seductoras para la aletargada música de raíz”. (Fernando Neira. El País 09/16)

Davide Salvado é sen dúbida unha das voces máis carismáticas do noso país. De formaciónautodidacta, leva media vida recorrendo as aldeas na procura de ritmos, coplas e danzas. De todas esas mulleres que se foi atopando, aprendeu non só a tradición na música, se non todo un xeito de vivir. O amor a todas esas pr ácticas tradicionais e o respecto pola terra, fan do xeito de entender o canto para Davide moito máis que simplemente música.

No 2003 comenzou a súa carreira profesional xunto a Ugia Pedreira (Marful) e o grupo Ecléctica Ensemble. Pouco despois, uniuse como cantante e percusionista á banda do recoñecido gaiteiro Budiño, coa que xirou por escenarios de medio mundo. A súa versatilidade permitiulle achegarse tamén a xéneros como o cabaret ou o teatro. Davide colaborou ademáis en varios traballos discográficos, entre outros Galiza de Kepa Junkera ou Sing me Home de Yo-Yo Ma & SilkRoad, gañador do GRAMMY 2017 a Best World Music Album.

No 2011, editou o seu primeiro traballo en solitario, Árnica Pura, producido por Eliseo Parra, que esgotou catro edicións. Tras dous anos de xira, presentou O Ladrón de Amorodos, un espectáculo a trío xunto o acordeonista Santi Cribeiro (Berrogüetto) e o percusionista e gaiteiro Cristian Silva. Con este espectáculo, Davide foi escollido polo xurado internacional para a sección oficial de WOMEX 2014, a feira de world music máis importante do mundo. Grazas a
isto, conseguiu unha grande presenza nos medios especializados internacionais, onde falaron del como unha das grandes descubertas do 2014.

En febreiro de 2015 editouse o disco Rústica, un proxecto moi especial e efémero xunto a Cristina Pato, Anxo Pintos e Roberto Comesaña, que acadou moi boas críticas.

No 2015 editou o seu novo disco en solitario, LOBOS, producido por Pedro Pascual, no que Davide se ve arroupado por músicos do tamaño de Santi Cribeiro (arranxista de moitos dos temas), Xavi Lozano (Coetus), Quim Farinha (Berrogüetto), Miguel Hiroshi ou LAR Legido (Sumrrá), entre outros.
Os lobos inspiran este disco, como metáfora desa cultura tradicional necesaria e ao mesmo tempo maltratada, a imaxe dunha Galiza pura e salvaxe. Así na arte do disco aparecen os lobos de Davide, desde os de Isaac Díaz Pardo para Sargadelos até os que cantan e se convirten en home... ou ao revés.
LOBOS está feito desde o corazón, é un agradecemento a todas esas pandereteiras e bailadoras maiores, mulleres fortes e anónimas, que ensinaron a Davide a ser o que é.

LOBOS ao vivo:
Santi Cribeiro - acordeón
Pablo Dalama- saxos e frauta
Carlos Freire - percusión
Davide Salvado - voz e pandeireta

ESCOITA



LINKS

ORQUESTRA VIGO 430

( MÚSICA CLÁSICA / CONTEMPORÁNEA )

ORQUESTRA VIGO 430

MÚSICA CLÁSICA / CONTEMPORÁNEA

O proxecto Vigo 430 nace de xeito independente no ano 2005, co obxectivo e a ilusión posta na creación de unha agrupación musical de calidade, que na súa maior parte estivera formada pola gran xeración de músicos novos saídos dos conservatorios da comunidade galega. Nos seus comezos o traballo centróuse na creación de un nucleo de orquestra de corda, que a partir do 2010, e xa co decisivo respaldo do Concello de Vigo, sería o xermen da Orquestra Sinfónica.

A ampla programación que ofrece na actualidade, ten como obxectivo ofrecer á cidadanía un contido cultural da mellor calidade, que nas últimas tempadas diversificouse en varias liñas especializadas:

 

  • OSV430: orquestra sinfónica, eixe principal do proxecto.

 

  • OBV430: orquestra barroca, especializada na música anterior a mediados do século XVIII e interpretada con criterios históricamente informados.

 

  • OXV430: orquestra xove, concibida como canteira de músicos novos, co obxectivo de complementar e ampliar a sua formación orquestral.

 

  • EV430: ensembles de música de cámara.

 

 

A Orquestra Vigo 430 recibiu o premio Martín Códax da música no ano 2014. Ten unha activa canle de YouTube no que se difunden periodicamente os seus concertos. Colabora habitualmente con grandes solistas de talla internacional, realizando ademais diversas gravacións discográficas, e apoia activamente a nova creación musical, levando a cabo de xeito habitual estreas de novas obras ou incluindo no seu repertorio a compositores galegos contemporáneos. Colabora asiduamente na temporada operística da cidade, levada a cabo por “Amigos de la Ópera de Vigo”. Desde o ano 2016 é orquestra residente no Auditorio – pazo de congresos “Mar de Vigo”.

ESCOITA



LINKS

WöYZA

( HIP-HOP / MÚSICAS URBANAS )

WöYZA

HIP-HOP / MÚSICAS URBANAS

Wöyza, autora y compositora gallego-uruguaya, de Hiphop, Soul y R&B. La artista viguesa arranca su carrera musical en 2003 vinculada a la escena hiphop nacional, lanzando su primer maxi EP en 2005 "Siénteme" y en 2008  "Pisando el suelo que ves" editado en vinilo. Y es en 2015 cuando reaparece con  "Si/No" Maxi EP, adelanto de su último trabajo y segundo álbum de estudio llamado "Pelea" que se estrenaba el 07/10/2016 y el cúal está teniendo una gran acogida en el territorio estatal, en américa latina y Portugal. Ha sido finalista premiada por Martín Códax en el 2014 y por los premios maeloc de "40 principales" a mejor álbum 2015.

Co-producido en esencia por ella misma con la colaboración de una serie de productores y músicos nacionales e internacionales de renombre como Mundo Segundo (DLM Porto) o Marco Polo (Canadiense afincado en NY), son el reflejo de la calidad y capacidad de Wöyza para reciclarse y perfilarse en el tiempo. Ha trabajado con infinidad de productores y artistas como Rapsusklei, Nach, Shotta, Payo Malo, Gran Purismo y participado en discos y en conciertos con grupos como Dealema (Portugal), Bomba Estéreo etc. Teloneado a Public Enemy, Nach, Afura, etc. También ha hecho colaboraciones con Carlos Nuñez o back-up vocals para Iván Ferreiro.

Directora de su propio sello Wötown y directora coral de V-Negro Son, siente una vinculación muy fuerte con la música Gospel, y dedica gran parte de su tiempo a ejercer como vocal coach para artistas de esos géneros.

ESCOITA



LINKS

SUMRRÁ

( JAZZ / MÚSICAS IMPROVISADAS )

SUMRRÁ

JAZZ / MÚSICAS IMPROVISADAS

Formado polos músicos Manuel Gutiérrez (piano), Xacobe Martínez Antelo (contrabaixo) e L.A.R. Legido (batería), o trío de jazz SUMRRÁ está cosiderado como "o trío máis innovador da escena española" (Candido Querol).

 

Trátase dunha formación cunha das traxectorias máis sólidas e constantes da escena jazzística española, cunha gran proxección internacional, como certifican as súas xiras por festivales de Bolivia, Francia, Portugal, Bulgaria ou Sudáfrica e o seu paso por numerosos festivais como Festival San Juan Evangelista (Madrid), Johannesburg Joy of Jazz (Southafrica), Festival de Jazz ImaxinaSons (Vigo), Ciclo de Jazz 1906 (Valencia, Barcelona, Bilbao, Oviedo), Festival de Jazz de la Paz ( Bolivia), Festival de Jazz de Santa Cruz ( Bolivia), Festival de Jazz de Alcudia (Mallorca), Jazz Plus Festival (Sofía), Jazz in Seúl (Korea), Jazz au Senne (París), TanJazz (Marrocos), Beijing, Shanghai, México, NIcaragua, Honduras, El Salvador, Guatemala....

 

Sumrrá fórmase no ano 2000 e ata hoxe deixou atrás centos de concertos e 6 discos, tres deles gravados ao vivo.

Dende os seus inicios na cidade de Compostela, Sumrrá cautivou a crítica e público cun jazz inclasificable, melódico e moi aberto, destacando a orixinalidade das súas composicións, a calidade dos seus integrantes e a frescura dos seus directos. Sumrrá non entende de modas, de etiquetas, nin de estilos. Pasaron 18 anos dende a súa formación, que no jazz é moito tempo, desta feliz reunión, e o trío continúa reinventándose e alimentándose dos proxectos paralelos dos seus compoñentes.

ESCOITA



LINKS

CRó!

( ROCK )

CRó!

ROCK

Berran Cró! e ese é o seu nome. Cró! xurden en 2007 das profundidades da Ría de Vigo. Banda de rock di´ficil de describir coa as etiquetas cormerciais da industris. Alternativo? Psicodelico? Post? Progressivo? Vintage? ¿Que cousa é un Cró!?
A súa música os define, Cró! é música intrumental, cancións e improvisación. Mounstros é o nome do seu último traballo que están a presentar por toda Europa.


Currículum
-2007 nacemento do grupo e primeira maqueta/disco
-2009 lanzamento do primeiro disco 'Cró!'. Inicio xira nacional e incursións en Francia e Portugal.
-2011 lanzamento de 'Dime que quedó Grabado', edición dixital de improvisacións en directo.
-2012 lanzamento de 'ONKALO' 2º disco de estudio. Editado gracias ao micromecenazgo. Extensa xira nacional e Europea (Portugal, Francia, Alemaña, Holanda, Bélxica)
-2013 vencedores XXV Villa de Bilbao categoría Rock
-2014 lanzamento de 'PERA' 3er disco de estudio.
-2014 Mellor Grupo de rock, premios Asociación Musicos ao Vivo.
-2014-2015 Xira nacional e Internacional PERA
-2016 lanzamiento de 'MOUNSTROS' 4o disco de estudio.  Xirando actualmente (sempre)

ESCOITA



LINKS

ATAQUE ESCAMPE

( POP / INDIE )

ATAQUE ESCAMPE

POP / INDIE

As Ataque Escampe escriben cancións con salsa agridoce. Producen músicas tristes para escenarios con cortina vermella, reverbs torturados e himnos á derrota, pero tamén rock’n'roll para desabrochar as camisas, soul hilarante e, por que non, ruído. Textos amargos que manchan as mans con algo que chamaremos optimismo e a estraña melancolía dun crooner extraterrestre. Arrástranse DESDE2001 polos escenarios, electrificándose de a pouco conforme pasan os anos, mudando de formación e deixando constancia do seu paso pola Terra en formato disco: Galicia es una mierda (2008), A grande evasión (2009), Violentos anos dez (2011), Noites de agosto con Ataque Escampe (2012) ouO disco vermello (2014), entre outros. Do pop ao soul con paradas no krautrock, na cumbia, no dub, no rap, no calipso e onte vostedes queiran se non lles preocupan demasiado a pureza e esas cousas. Perdedores, perdedoras: deixen as miserias na casa e veñan bailar a súa música sen complexos ao campo da festa de α Centauro.

ESCOITA



LINKS

NHU

( Honorífico )

NHU

Honorífico

Músicos ao Vivo concedeu o seu Premio Honorífico da segunda edición dos Premios Martín Códax da Música, a N.H.U., un grupo musical galego de rock progresivo, psicodelia e jazz fusión formado a comezos da década dos 70, cuxo único disco de rock progresivo en galego segue a ser obxecto de culto.

MAV decide conceder este premios polos motivos que se expoñen a continuación:

“O Premio Honorífico Músicos ao vivo do ano 2014 ven a recoñecer a N.H.U., como proxecto musical avanzado ao seu tempo, aglutinador dunha xeración de músicos inquedos, inconformistas e entregados a un proxecto minoritario, underground e carente de referentes próximos. Músicos Ao Vivo valora a valentía, a ousadía e a fe dun grupo galego que trazou novas formas de facer música nunha Galicia recén saída da ditadura franquista. Con este recoñecemento, facemos xustiza, recuperamos memoria e ampliamos a nosa perspectiva como potencial musical, no espazo e no tempo. Parabéns a N.H.U.”.

 

N.H.U. publicaron un único disco de estudio homónimo, gravado no 1978 coa discográfica Zafiro, que se converteu nunha peza de coleccionista chegando aos 240 euros en eBay. No momento de gravar o disco no 78 negáronse a aceptar as condicións que pretendía impoñerlles a compañía Zafiro de incluír elementos folkis como a gaita nos seus temas. O álbum recibiu moi boas críticas, pero non tivo unha boa distribución. Cantaban en galego, como destacaban no texto de presentación do álbum: “Tratamos de facer camiño e cantamos en galego porque é un idioma que nos gusta. A nosa música para vós”. O nome da banda responde ao acrónimo de “Una Noche Hermosa”, e os seus concertos eran basicamente instrumentais, moi densos, con longuísimas cancións, cunha gran parte de improvisación, a constante presenza dun órgano hammond e guitarras psicodélicas.

 

Adxuntamos a continuación un texto escrito por Alfonso Espiño como extracto do seu libro Historia da Música Moderna en Santiago de Compostela (1954-1978) no que se narra a historia do grupo:

 

"A historia de N.H.U. nace no Colexio Manuel Peleteiro, onde se forma o conxunto Los Trucos a principios da década de 1970. Dous dos seus compoñentes, Xosé Ferreiro e Roberto Abal, deciden formar un grupo paralelo xunto con Antón Porteiro, Ricardo Máiz e Emilio Cao. O novo conxunto recibe o nome de Question, e supón unha ruptura con respecto ó pop que se viña facendo nos anos sesenta. Solidamente baseados no blues, no jazz e no rock, comenzan a afianzar o seu son nos terreos do rock progresivo. En xuño de 1972 son contratados para actuar na discoteca Pop Pool polo espazo dun mes en sesións de tarde e noite.

 

Unha fermosa madrugada de 1973 deciden adicarse profesionalmente á música, e Question pasan a chamarse N.H.U. O nome é o acrónimo de Una Hermosa Noche, ó revés, e tamén facía referencia ó grupo californiano It’s a Beautiful Day. Como a música de N.H.U. non está orientada ás masas, dan forma a un repertorio paralelo co que se presentan nas festas e verbenas. O froito do duro traballo coma orquestra destínase ó pago dos caros instrumentos e amplificadores. Mentres tanto, pola semana, comezan a preparar a que logo sería coñecida coma A Obra. Os ensaios tómanse coma se fose un traballo de 9 a 13:30 e de 16 a 20:30 horas. Ensaian nun local da rotonda de Conxo. As influencias neste punto xa inclúen a King Crimson, Yes, Soft Machine ou Gentle Giant. Neste momento o grupo está composto por Roberto Abal á guitarra, Ricardo Máiz á batería , Xosé Ferreiro á voz e frauta traveseira e Tino Grandío ó baixo, tralo abandono de Cao. Antón Porteiro tamén deixa a agrupación por estas datas.

 

Ao redor de 1974 entra como segundo guitarrista Antonio Fernández, alias Bretch, que aporta un son distorsionado na línea de Led Zeppelin e Frank Zappa. Ó pouco tempo, Bretch abandona a formación, sendo o seu lugar ocupado por Xoan Piñón. O desfile de compoñentes, sobre todo guitarristas, será unha constante. Ricardo Máiz tamén deserta, pasando Ferreiro a tocar a batería. O sistema de traballo do grupo baséase en códigos e esquemas propios, e caracterízase por largas e intuitivas improvisacións que dotan á banda dunha forte personalidade, á vez que se ironiza co academicismo.

 

Para enriquecer a súa paleta sonora engaden a Xurxo Pérez, que se encarga do órgano Hammond. Outras colaboracións inclúen esporadicamente a Benedicto, de Voces Ceibes, ó guitarrista Pablo Villanueva ou ó violinista Osiris. Piñón deixa o grupo en 1976. Pouco despois e por mediación de Nonito Pereira conseguen un contrato coa discográfica Zafiro (división Novola), e a comezos de 1977, Roberto, Tino, Xurxo, Xose e o seu irmán Xulio, que figura coma percusionista, rexistran o seu único LP nos estudios Euro-Sonic de Madrid. A escasa promoción e o feito de que o rock sinfónico e progresivo xa eran historia no momento da súa publicación, explican que o conxunto non despegue. En 1979 sae Roberto Abal e entra Cuchús Pimentel. O saxo de Xulio Seoane é unha das derradeiras aportacións a un grupo que xa dá os seus últimos pasos a comezos da década de 1980.

 

Hoxe en día son profesores, investigadores musicais, músicos profesionais, fotógrafos ou pintores, algúns xa retirados. Case todos seguen tocando na súa intimidade." 

ESCOITA



LINKS

GALARDOADAS/-OS DOS PREMIOS ORGANISTRUM

ATURUXO

(SALA)

ATURUXO

Sala

Aturuxo s. sen xénero 1. Local de lecer no centro de Bueu de vinte anos de antigüidade e cunha intensa programación cultural ao longo do ano // s.m. 2. Berro de alegría que lanzan @s moz@s nas festas acompañando as cancións.

O Aturuxo atópase no centro de Bueu, a carón da zona coñecida como As Lagoas. Desde hai varios anos este local leva enchendo de música as noites da vila, achegando ao Morrazo grupos de sona estatal e internacional e tamén acollendo as propostas musicais da mocidade da bisbarra. O Atu, como se lle coñece popularmente na vila, é máis que unha sala de música e o seu escenario está aberto a todo tipo de expresións artísticas.

Podes atopar aberto o Aturuxo a partir das 12.00 horas. É un lugar no que desfrutar tanto dun café á primeira hora da tarde,así como un bocata, un gin-tonic nos momentos máis tardíos do día. Nas tardes e noites de verán, a terraza convírtese nun bo lugar para pasar as horas baixo o sol ou baixo un ceo cuberto de estrelas. Polo fío musical soa rock, pop, jazz, folc…

O Atu conta con diversos espazos: sofás a carón da estufa na parte de abaixo, futbolín no piso de arriba, unha pequena biblioteca… Grazas aos anos que este local ten de traxectoria, nel danse cita diversas xeracións que gostan do seu ambiente, sendo un punto de encontro para aquelas persoas que gostan da boa música e dos lugares libres de convencionalismos.

IMAXES

Aturuxo
Aturuxo
Aturuxo
Aturuxo
Aturuxo
Aturuxo

LINKS

FESTIGAL

(FESTIVAL)

FESTIGAL

Festival

O proxecto | O seu carácter innovador
Concebido como unha alternativa aberta a todos públicos, o Festigal -que se celebra
ininterrumpidamente desde 2002 en Santiago de Compostela, no campus sur, os días 24 e 25
de xullo- pretende ser un escaparate para a proxeción e o intercambio cultural a través de
diferentes propostas musicais e artísticas. Nas edicións anteriores conseguiu abrirse un oco
relevante na oferta cultural galega cun notable éxito de asistencia propiciado pola grande
afluencia de visitantes que acoden a Santiago neses días desde todos os lugares de Galiza e,
cada vez en maior número, desde as máis diversas procedencias internacionais.

A estrutura da programación busca dar cabida ao maior número posible de expresións
artísticas e pretende ser, tanto un referente da cultura propia de Galiza como unha
oportunidade para o intercambio e coñecemento de outros pobos. Acolle artistas de orixe moi
diversa e presta especial atención á comunicación cultural con países como Portugal ou Brasil
-cos que existen especiais vencellos históricos, lingüísticos e culturais- e con outras realidades
do noso entorno sociopolítico e xeográfico (Europa e norte de África).

A programación do Festigal esténdese ao longo de corenta e oito horas e combina as
actuacións musicais con actividades literarias, debates, exposicións e proxeccións audiovisuais.
Tamén hai espazos para mostras de artesanía e asociacións ou diversión para cativos e
familias. Estímase que nas últimas edicións perto de 20.000 persoas transitaron e participaron
anualmente das actividades.

O FestiGal contribúe ao fomento da cultura galega
Repasando a programación das pasadas edicións, compróbase como representa unha boa
oportunidade para o coñecemento e difusión da nosa cultura e intercambio cultural:
Mercedes Peón, Berrogüetto, Uxía Senlle, Ruxe Ruxe, Susana Seivane, Na Lúa, NARF,
Os Diplomáticos, Dios ke te crew, Espido, The Homens, Loretta Martin, Lamatumbá, Os
John Deeres, Galegoz, Banda Potemkim, Nao, Sés, Festicultores Troupe, A Quenlla, Berrogüeto, etc., protagonizaron os concertos.
Alberto Bundi e a turma angolo galega (Angola-Galiza), Kanjar’oc (Marsella-Francia), Da
Weasel (Portugal), De lés a lés: Uxía e Joao Afonso (Galiza-Portugal) Besh e Drom
(Hungría), Ialma (Bélxica/Galiza), Zuco 103 (Holanda/Brasil), Gaiteiros de Lisboa
(Portugal), Lenine (Brasil), Arianna Puello (República Dominicana), Norge Batista
(Cuba), Electric Gypsyland (Rumanía/Alemania), Kroke (Polonia)., Pablo Milanés
(Cuba), The International Noise Conspirancy (Suecia), Caravan Palace (Franza), DJ Click
Live (Franza), Katembe Project (Angola), Descarga ao Vigo (Cuba-Galiza), Santa Macairo
Orkestar (Franza), Oquestrada (Portugal), Deolinda (Portugal).

Obxectivos

O obxectivo principal do FestiGal é contribuír ao fomento e difusión da cultura galega,
mostrando a súa vitalidade nunha combinación de tradición, identidade e novas tendencias
desde múltiples ámbitos: musical, audiovisual, literario, das ideas, etc.
Como obxectivos específicos:
· Consolidarse como espazo para a difusión da cultura e a lingua galegas
· Promover a difusión de novas creacións e iniciativas culturais
· Contribuír ao intercambio e a comunicación cultural
· Favorecer a dinamización e mobilización do voluntariado sociocultural

O noso público | a nosa proxeción

Desde o ano 2002 o festigal pretende posicionar a cultura galega no mundo, desde o local, desde Galiza coa forza da nosa terra e a nosa cultura.

O público do festigal é a nosa maior fortaleza, dános vida e enerxía en cada edición para continuar. É un público novo e ao tempo familiar que circula día e noite por todo o recinto, un público receptivo e amante dos produtos galegos, por iso veñen ao festigal!

A repercusión territorial esténdese a toda Galiza. A convocatoria realízase en diferentes
soportes publicitarios (carteis, folletos,...) e medios de comunicación por todo o País e o norte
de Portugal. Tamén por medio dun espazo web e de redes sociais así como co envío masivo de
información por correo electrónico a destinatarios en todo o Estado Español e internacionais o
que nos permite comprobar ano a ano o progresivo medre do interese por participar nesta
festa da cultura galega entre axentes e programadores culturais.

A programación é continuada durante os dous días de celebración e os potenciais
participantes valóranse en 20.000 tomando como referencia as estimacións de asistentes
publicadas en pasadas edicións. En concreto estímase unha participación media de 11.000
persoas nos concertos dos últimos tres anos o que representa un 11,5% da poboación da
cidade. Os concertos encheron habitualmente entre un 80 e un 90% da súa capacidade.
Debe destacarse igualmente que na organización desta actividade participan máis de 200
mozos e mozas procedentes de toda Galiza nunha mostra significativa de voluntariado
sociocultural nas fases previas de convocatoria e difusión e, especialmente nas máis de 48
horas de actividade ininterrompida dos dous días de celebración.

Cremos no festigal como ferramenta para chegar á xente nova, á xente galega que aposta polas marcas galegas, por produtos musicais e artísticos feitos en Galiza. No festigal converxen traxectorias, dinámicas, efervescencia feita no noso país coa tradición e coa vangarda da nosa cultura.

http://festigal.com/

https://gl-es.facebook.com/ofestigal

https://twitter.com/festigal_

IMAXES

Festigal
Festigal
Festigal
Festigal
Festigal
Festigal

LINKS

PLANETA FURANCHO

(MEDIO DE COMUNICACIÓN)

PLANETA FURANCHO

Comunicación

PLANETA FURANCHO é un programa de radio especializado na difusión da música en galego. Emítese de luns a venres na radio galega música e leva máis de 1200 emisións con centos de entrevistas a músicos do país e concertos en directo dende festivais e salas galegas así como concertos de produción propia dende os estudios da radio galega.

É dirixido, presentado e producido por Vituco Neira.

LINKS

As cookies propias e de terceiros permitenos mellorar os nosos servicios. Ó navegar polo noso sitio web, aceptas o uso que facemos das cookies. Máis información